مُهر تایید
حلالم کنید...به کرم مولایمان حسین(ع)...
بخاطر هر حرفی که دلتان را لرزاند و آیینه وجودتان را شکست...
هر نگاهی که به ناحق، غیر از مهر چیزی با خود داشت...
هر دستی که قلم گرفت و نوشت و خدا را در آن در نظر نگرفت...
هر قدمی که ...
هر....
حلالم کنید که مُهر تاییدی شود بر آسودگی کوله بار این سفر...
رفتیم..
یاعلی(ع)
پ.ن: به دنبال مردی از تبار هزار و چهارصد سال انتظار می گردم...
به دنبال مردی بی قرار، که تمام مسیر پیاده روی را پا برهنه ، با بیرقی در درست، به اشک می نشیند...
به دنبال مولایم،صاحبم،بـــــابـــــایم...تمام مسیر چشم می شوم تا ببینمش...او هم پیاده عازم است...
یا مولای...
این الطالب بدم المقتول بکربلا....؟؟؟؟؟
+ نوشته شده در جمعه ۲۹ آبان ۱۳۹۴ ساعت 21:39 توسط شڪسته بـــال
|
«ای خوشا زخود رفتن مست خلسه ای خونین