از زمین بگسل اگر بر آسـمـان مـی بــایـدت

«ای خوشا زخود رفتن مست خلسه ای خونین
سرخوش از سماعی سرخ عارفانه رقصیدن
راز هرچه پرواز است آستین بر افشاندن
رمز هرچه اعجاز است آستانه بوسیدن
مثل زندگی سهل است چشم بستن و خفتن
مثل مرگ دشوار است آن یگانه را دیدن
در هوای او ای دل شد تورا همین حاصل:
مثل چشم باریدن مثل شانه لرزیدن»

می نویسم از آنچه از دل برآید...
باشد که بر دل نشیند

«اللهم عجل لولیک الفرج»

+لطفا وبلاگ را با گوگل کروم باز کنید+